EN SOMERA VILAO

scenarigita de Aleksandra WATANUKI kaj KITAGAWA Hisasi

laux la samtitola rakonto de Anton Cxehov

SCENO 1

Antaux la vilao. La cxefherooj alvenas al la vilao

Mstrumistino: Bonvenon, gesinjoroj!
EDZINO: Ah, sinjorino Mito! Bonan tagon!
EDZO: Bonan tagon, sinjorino.
KUZO: Bonan tagon.
EDZINO: Tio estas sinjorino Mito, nia nova mastrumistino de la vilao. Sinjorino Mito, tio estas mia edzo, kaj tio estas mia kuzo, Marko Gepardo.
EDZO: Tre agrable, sinjorino Mito.
KUZO: Tre agrable.
Mstrumistino: Mi tre gxojas konatigxi kun vi ambaux. Mi esperas, ke vi havos belajn somerajn tagojn en la vilao.
EDZO: Dankon.

EDZO: Tamen estas varmege ankaux cxi tie, same kiel en la urbo, cxu ne?
KUZO: Vere! La cxi-jara somero estas eksterordinara! Freneziga! Mi jam komencas timi, ke mi ne multe progresos en mia verkado ankaux cxi tie. Nu, ... mi ja dankas vin pro via invito, vi scias, sed...
EDZO: Mi scias. Sed mi estas cxiukaze kontenta, ke mi estas libera de la oficejaj laboroj. Kaj mi venis cxi tien nur por ripozi!

SCENO 2

Edzino turismas. Sxi kontrolas la mapon kaj certigas la vojon demandante al Surlokano.

Kuzo forlasas sian cxambron. Sur la skribtablo restas lia komputilo kaj nefinita verkajxo.

Edzo enuas rigardante televidon. Li malsxaltas televidilon kaj prenas gitaron. Enpensite amuzigxas per gxi.

Edzino revenas al la vilao.

EDZINO: Norio! Marko!

Ne trovinte Kuzon en lia cxambro Edzino supreniras al televidejo kaj ekvidas tie dormantan Edzon. Sxi forprenas la gitaron, kiun li brakumas senkonscie.

Tagoj pasas...

SCENO 3

En la vilao. La Mastrumistino malfermas la pordon.

Mstrumistino: Bonan matenon, sinjorino Aleksandra!
EDZINO: Bonan matenon!
Mstrmistino: Cxu vi kuradis ankaux cxi-matene?
EDZINO: Jes! Mi estas gxoja, ke la vetero estas bela jam unu tutan semajnon de post nia alveno.
Mstrumistino: Sed cxu vi ne pensas, ke la suno iom troigas?
EDZINO: Ne! Kial?! Somero devas esti tia! Kaj matene estas tre agrable cxi tie.
Mstrumistino: Efektive, la matenoj estas bonaj cxi tie. Do, estas des pli granda mistero por mi, kial niaj sinjoroj emas konstante maltrafi ilin.

EDZINO: Cxu ili do ankoraux dormas?!
Mstrumistino: Kompreneble jes! Mi ne plu miras. Mi gxis nun ne sukcesis vere purigi la cxambrojn!
EDZINO: Jes, mi scias, ke tio ne estas via kulpo.
Mstrumistino: Jam unu plenan semajnon!!
EDZINO: Jes, sed ni finos tion hodiaux. ... Certe!
Mstrumistino: Nu, eble...
EDZINO: Kiam la matenmangxo estos preta?
Mstrumistino Post duonhoro.
EDZINO: Bone. Mi dusxighos kaj vekos tiujn dormemulojn intertempe.

SCENO 4

Cxe la tablo de komuna matenmangxo.

EDZINO: Nu, kian planon vi havas por hodiaux?
KUZO: Mi nun estas sojle de la tria cxapitro de mia romano, kaj mi ne havas planon. ... Ha! La varmego sxajne fandas mian cerbon!
EDZINO: Mi kompatas vian cerbon. (al la Edzo) Kaj vi?
EDZO: Mi reiros al la lito post cxi tio.
EDZINO: Kaj?
EDZO: Kaj... ho, jes! Je la tria kaj duono estos matcxo en televido. Mi nepre spektos gxin.
EDZINO: Kiaj domemuloj! Kvankam la vetero tiom belas,... !
KUZO: Pardonon? Kio belas? Tiu varmega, sufoka, sxvitiga vetero?!

Eksonas sonorilo cxe la pordo.

EDZO: Ho! Cxu vi bonvolas, sinjorino?
Mstrumistino:Jes, sinjoro.
EDZINO: Norio, vi iros. Finfine kiu estas la dommastro?!
EDZO: Jes, mia kara! Bone, mi iros.

SCENO 5

Cxe la pordo.

Leterportisto: Bonan matenon, sinjoro!
EDZO: Bonan matenon.
Leterportisto: Sinjoro KATO Norio...
EDZO: Estas mi.
Leterportisto: Registrita letero al vi. Subskribon mi petas. Cxi tie.
EDZO: Aha! Dankon!
Leterportisto: Estas ankoraux unu, normala letero al sinjoro...
Marko Gepardo cxe la sama adreso.
EDZO: Jes, li logxas cxe ni.
Leterportisto: Bone. cxu vi bonvolas transdoni?
EDZO: Certe. Dankon!
Leterportisto: Dankon! gxis revido!
EDZO: Gxis revido.

EDZO: Ha! Kia stulta sxerco!

EDZO: Sed... eble ne?

SCENO 6

La Edzo revenas al la mangxejo.

EDZINO: Kiu estis?
EDZO: Leterportisto. Kaj jen io al vi.
KUZO: Aha!
EDZINO: Kaj nenio alia?
EDZINO: Norio!?
EDZO: Pardonon? Ha! Ne, nenion.
EDZINO: Nu, bone. Cxu vi bonvolas prepari kafon?
Mstrumistino: Jes, tuj.
EDZINO: Kaj kial vi sidas? Portu la ujojn al la kuirejo!

SCENO 7

Malplena mangxocxambro. La Edzo revenas.

EDZO: "Kara, amata, dezirata!

"Jes, mi ne plu povas silenti pri miaj sentoj. Ekde kiam mi unuafoje vidis vin...

Ina vocxo: "Ekde kiam mi unuafoje vidis vin, mi ne povas pensi pri io alia, nur pri vi! Mi provis forgesi pri vi, sed neeble! Kiam mi foje vidas vin, mia koro haltas --- sed vi ne rimarkas min. Kaj mi ja estas juna, bela, longfemura kaj grandokula... Mi deziras renkontigxi kun vi, interparoli kun vi ecx se nur unu fojon. Venu al la lauxbeto en la parko, hodiaux je la kvara horo. Revanta pri vi... "

EDZO: Stulte!
Nu, sed tio ne estas absolute neebla. Mi ankoraux ne estas maljuna.

Eniras Kuzo.

KUZO: Ha, vi!... Mi pensis spekti kun vi la matcxon je la tria kaj duono... ... sed estigxis afereto, pro kiu mi devos iri al la urbo posttagmeze. ... Nu, mi renkontos mian eldoniston.

La Kuzo foriras.

EDZO: Sed kiu sxi povas esti? Neniun mi konas cxi tie. Des malpli iun junan, belan, longfemuran, grandokulan...

SCENO 8

Tenisejo.

EDZO: Pa... Pardonon!

SCENO 9

Edzo kaj Edzino antaux la spegulo,

EDZINO: Cxu vi ne auxdas min!? Kio okazis?! Cxu vi eble estas malsana?

EDZO: Uxa! Ho,... ne, ne, ne. Mi nur estas iom... dormema. Jes, simple dormema.
EDZINO: Sed viaj okuloj strange brilas. Eble pro febro, mi timas.
EDZO: Ne, ne! Cxio estas en ordo pri mi.

SCENO 10

Tualetejo.

EDZO: Mi nur vidos, cxu estas vere sxi. ... Kaj mi tuj revenos.

SCENO 11

En la salono de la vilao.

EDZO: Ho!
EDZINO: Ha, cxu vi iros ien?
EDZO: Nu, jes,... mi iros promeni.
EDZINO: Sed... Cxu vi ne estas malsana?
EDZO: Mi diris, ke mi fartas tute bone. Kaj ja estas vi, kiu cxiam ripetas, ke mi almenaux regule promenadu por mia sano.
EDZINO: Do, bone, gxuu vian promenadon.
EDZINO: Cetere, mi ne vidas mian kuzon. Cxu vi scias, kie li nun estas?
EDZO: Li iris al la urbo por renkonti sian eldoniston.
EDZINO: Aha! Bone, do, gxis poste! ... Ha! Sed cxu vi ne rigardos la matcxon!?

SCENO 12

La Edzo proksimigxas al la lauxbeto.

EDZO: Ki... kion vi faras cxi tie?!
KUZO: Ki... kial vi venis cxi tien?!
EDZO: Vi ja devas esti en la urbo, cxe via eldonisto, cxu ne?
KUZO: Mi jam finis la aferon kun ili kaj revenis. Kaj vi? Por kio vi venis cxi tien?!
EDZO: Nu... , kial ne? Cxi tie estas la ideala loko por mallonge dormi post promenado. ... Kaj vi? Kion vi faras cxi tie?
KUZO: Mi? Mi... verkas mian libron! Do, vi dormos aliloke, cxar mi volas resti sola por koncentrigxi super mia laboro!
EDZO: Kion?! laboro?! Ne! Kiel vi povas fari tion sen skribilo kaj papero?! Vi sxajne dancis, kiam mi envenis, cxu ne?
KUZO: Ne, mi pensis pri sceno en mia romano kaj aktoris la heroon por studi lian psikon! Kaj mi ja verkas sen skribilo, sen papero, unue en mia kapo!
EDZO: Ha, tion vi povas fari cxie ajn! Do cedu al mi la lokon, mi petas!
KUZO: Ne! Ne gxenu min plu! Foriru!

Tiam auxdigxas rido, du viroj elkuras el la lauxbeto.

KUZO: Ahx! Iru for!
EDZO: Kia impertinentulo! Kia sendankulo! Bone, mi foriros! Sed memoru, ke tio estos la lasta fojo, ke vi logxu kun ni en nia vilao!

SCENO 13

La salono de la vilao.

EDZO: Kio okazos? Cxu festeno?
EDZINO: Jes, ni komencos, kiam mia kuzo revenos.
EDZO: Sed por kio?
EDZINO: Ah, vi forgesis! Hodiaux estas la unujara datreveno de la finkonstruigxo de nia somervilao!!
EDZO: Aha! Cxu sinjorino Mito kuiris ilin?
EDZINO: Jes. Cxiuj pladoj aspektas tre bongustaj, cxu ne?
EDZO: Jes, certe.
Mstrumistino: Dankon, sinjoro.

Auxdigxas la vocxo de Kuzo en koridoro.

EDZINO: Jen li! Voku lin. Ni baldaux komencos.
EDZO: Nu, bone.

SCENO 14

En la mangxocxambro.

EDZINO: Nu, antaux ol komenci, cxu mi rajtas demandi ion al vi ambaux?
EDZO: Jes, bonvolu, kara.
EDZINO: Temas pri la leteroj, kiujn vi du ricevis hodiaux matene.
EDZO: Li ricevis leteron. Sed mi ne.
EDZINO: Cxu vi jxuras?
EDZINO: Vi iris al la parko, Norio, por renkonti belan, longfemuran, grandokulan junulinon, cxu ne?
KUZO: Guf' ...
EDZO: Jes, sxerco! Jes, sxerco! Kompreneble!! ... Sed vi?! Por kio, diable, vi faris ion tian?!
EDZINO: Cxu vi ne rimarkas, ke la planko estas nun tre pura. Ne nur cxi tie, sed ankaux en viaj cxambroj vi trovos la plankojn nete poluritaj.
EDZO: Po... por pu... purigi la plankojn?! Suficxus simple diri tion! Mi volonte helpus al vi!
EDZINO: Cxu vere?
Mstrumistino: Cxiukaze mi nun estas tre kontenta, ke mi finfine atingis la celon, pri kiu mi preskaux revis dum unu tuta semajno.
EDZINO: Ankaux mi. Do, cxi-foje mi ne akuzos vin, Norio, ke vi volis malfideli al via kara edzino.
EDZO: Mi... mi nur volis puni la acxan petolulon.

EDZO: Nu, Marko, do vi ankaux atendis tie iun belulinon?
EDZO: Ha! Ha-ha-ha...
KUZO: Ha-ha-ha...
EDZINO: Bone, ni nun tostu!
CXIUJ: Tostu!