III Virinoj malkaŝas sin unu post alia

(12) Kial koreaj virinoj?

Por konsolejoj nepre necesas "konsolvirinoj." La nombro de japanaj soldatoj en Ĉinio estis tre granda. Do la necesa nombro de virinoj por konsolejoj estis ankaŭ granda.

Tiutempe al viroj atingintaj la aĝon de 20 jaroj estis ordonitaj havi medicinan kaj korpan ekzamenon por rekrutiĝo. Kaj al viroj prijuĝitaj kiel sanaj oni sendis t.n. "ruĝan paperon" (=rekrut-ordono), kiu devias la ricevinton soldatiĝi kaj iri batalejon.

Ĉu la afero iris same por japanaj virioj? Nome, ŝu iujapanino ricevis "ruĝan paperon", kiu devigas ŝin iri batalejon kiel "konsolvirinon"? Tute ne. Tiama japana ŝtato ne ekpensis tian aferon.

"Se soldatoj en batalejo vizitus konsolejon kaj trovus tie siajn fratinojn aŭ amikinojn sekse servantaj al soldatoj, ili perdus batalemon."

Je tia kaŭzo oni hezitis venigi japaninojn al batalejo kiel "konsolvirinojn."

Alia problemo estis japana leĝo antaŭ eksterlandaj okuloj. La leĝo malpermesis senkondiŝe "prostitui virinojn, kiuj ne atingas la aĝon de 20", kaj "tromplogi kaj forkonsuki virinojn kontraŭvole."

Konsidere pri la okulo de la mondo, la japana ŝtato, kiu estis konsiderata kiel plenumanto de la leĝo, ne povis mem malobservi la leĝon. Sed la leĝo havis escepton: tiu leĝo ne validis en japanaj kolonioj kaj koncesiita teritorio Kŭangongo laŭ deklaro de la japana registaro.

Siatempe Koreio kaj Tajvano estis japanaj kolonioj. Preteksto estis preta por la japana ŝtato, ke ne estas kontraŭleĝe fari el koreinojn "konsolvirinoj."

(13) Senigite je propra tero kaj lingvo

Koreio estas najbara lando de Japanio. Kiel vi jam lernis en lernejoj, Koreio havas interrilaton kun Japanio ekde antikva epoko. En Japanion envenis multaj kulturaĵoj de tiu najbaro.

En 1910 Japanio arogante trudis al Koreio ratigon de "Japan-Hana Aneksa Kontrakto". Kaj ĝia tiama nomo "Granda Han-Imperio" estis ŝanĝita en "Ĉoosen". Japanio instalis Oficejon de Gubernatoro de Ĉoosen. Koreio kiel japana kolonio estis metita sub la japana regado.

Kion aktuale signifas do la japana regado?

Unue de 1910 ĝis 1918 oni esploris, kiuj posedas kiajn terpecojn en la nova kolonio. Ĉiuj ter-posedantoj estis devigataj deklari al japana aŭtoritatularo pri sia havaĵo. Terpeco, pri kiu neniu deklaris, fariĝis ŝtata posedaĵo. Pro komplikeco de la deklarformalaĵo k.a. multe da tero estis forrbita for de terkulturistoj.

Tiutempe plejparto de la koreoj estis terkulturistoj. Ĉ. 80 procentoj de la kulturistoj perdis sian kampon, kaj fariĝis farmistoj, kiuj devis pagi renton al japanaj bienuloj. vivo de koreojfariĝis pli kaj pli malfacila tiel, ke multaj homoj transloĝiĝis serŝante laboron en malvarmegan Siberion kaj nordorientan parton de Ĉinio. Iuj venis la Japanio por gajni laboron.

Intertempe en 1911 oni proklamis "Korean edukan Leĝon" por fari koreojn rjalaj regatoj. Laŭ la leĝo koreoj ne povis lerni en lernejoj historion kaj geografion de sia patrujo.Krom tio japana lingvo fariĝis ilia "nacia lignvo" anstataŭ la korea, ilia patrina lingvo. ankaŭ en lernejoj infanoj estis devigatajuzi japanan lingvon.

Kompreneble, al tia kruela regado koreoj ne restis nur obeemaj. La unuan de marto, 1919, en Pagoda Parko, Seulo, la deklaraĵo pri sendependeco deklamiĝis. instigite de tio vastiĝis tra la koea lando movado por sendependeco el sub la jugo de Japanio. Koreaj popolanoj ne perfortis sed hurais "Vivu sendependeco!" en manifestacio kaj mitingo. Japanaj armeoj kaj plico perforte subprenis ilintra la lando. Oni nomas la popolamasan agadon "Movado la Unua de Marto."

spite de kruela subpremado daŭris ondoj de sendependiga movado, kiu formis kontraŭjapanajn movadojn.

La 30-an de oktobro, 1929, kaŭze de ofendo far japanaj lernantoj al koreaj lernantinoj en Kuanĵu okazis kverelo inter studentoj japanaj kaj koreaj. Tiuokaze japana polico arestis nur koreajn studentojn. Instigite de tiu afero kontraŭjapana movado ekflamis gvidita de koreaj studentoj. (Studenta Movado Kuanĵu) La movado vastiĝis tra la tuta lando. Eŝ infanoj de elementa lernejo aliĝis al la mofado.

Post kiam Japanio komencis plivastigi agresmiliton en Ĉinio en 1937, la asimila politiko fari koreojn japanoj praktigiĝis pli fanatike ol antaŭe. "Ĵuro de Tennoa Regato" estis verkita en tiu jaro, kaj koreaj infanoj kaj plenaĝuloj estis devigitaj reciti ĝin. Se infano fuŝe recitis ĝin en lernejo, oni donis al li/ŝi riproŝon kaj punon.

• Ni estas regatoj de Granda Japana Imperio.
• Ni estas lojalaj al lia Tennoa Moŝto.
• Ni fariĝu bonaj kaj fortaj popolanoj per elportado kontraŭ suferoj kaj per hardiĝo de korpo kaj spirito.

Foje okazis, ke oni uzis la himnon por mobilizi koreajn junulinojn. Por sciigi tion mi prezentu kazon de Kan Son Ne. En 1941 ŝi estis 14 jaraĝa.

Ŝi rakontis jene:

Siatempe vilaĝanoj ricevis sian porcion ŝe distriguejo antaŭ la stacidomo unufojon monate. Oni distribuis iometon da rizo kaj du goŭojn (japana mezurunuo, ŝ. 18 centilitroj) da hordeo kaj foje komŝin (korea piedvestaĵo).

Japanoj ordonis kanti "Kimigajo". al koreoj atendantaj en vico por ricevi sian porcion. Se iuj ne povis kanti la himnon, ili ne povis ricevi la porcion. Mia avino ne povantae kanti ĝin revenis hejmen plorante. Mi do iris al la distribuejo anstataŭ ŝi.

Mi kantis "Kimigajo" antaŭ la japanoj kaj ricevis du goŭojn pli multe da rizo ol kutime. Krome oni donis al mi du gumŝuojn por avino kaj mia frato kaj lamanĝaĵon.

Intertempe laŭ la koloniiga politiko oni devigis koreojn anstataŭi sian propran nomon per japaneska nomo. Tio nomiĝas "koreado de nova nomo."

Laŭ la evoluo de la milito oni perforte alportis multajn koreajn virojn trompitajn aŭ ŝaskaptitajn per kamionoj en Japanion kiel ŝvitlaborantojn en karbminejoj, digego-konstruejoj, flughavenoj k.a. Antaŭ la militgina jaro pro nova "rekruta leĝo" koreoj estis devigitaj soldatiĝi.

Tiele rezulte de la japana koloniiga politiko koreinoj estis devigitaj fariĝi "konsolvirinoj."

(14) Kiel ili estis forrabitaj

Do kiel estis okazoj de aliaj virinoj?

No Bok Sil priparolas jene.

- Kiam mi siestis, abrupte envenis al mi tri soldatoj kaj minacis min per pafiloj kaj sabroj. Mi estis puŝfaligita de ili kaj sango elfluis el mia kapo. Mia patro plorpetis la soldatojn, "Bonvolu ne preni mian filinon, mi petas." Sed vane. La soldatoj piedbatis la patron kaj forprenis min de li kaj perforte surkamionigis min."

Tute ŝoke estas, ke troviĝas 11-jaraĝa knabino inter forratitinoj. 11-jaraĝa kanbino estas samaĝa kiel lernantino de la kvinajara klaso de elementa lernejo, ŝu ne? I Ki Hun parolis pri tio tremante kun larmoj, kiam ŝi vizitis Japanion.

Tiam mi estis 11-jaraĝa lernantino de elementa lernejo. Dimanŝe libera je lernejaĵo mi ludis ŝnulsaltadon kune kun miaj amikinoj. Tiutempe furoris ŝnulsaltludo inter knabinoj.

Unu el ili diris, "Via patro petis min kunporti vin al li pro ia afero." Mi ankoraŭ infaneca pensis, ke ili estas konatuloj de mia patro, kaj iris kun ili.

Ili survagonigis min kaj donis sukeraĵon al mi. Sed mi infaneca eŝ ne dubis pri tia afero. Tio tamen estis tro malfrua. Atinginte Pjonjongon, ili alportis min al tegolita domo kaj enfermis min en ŝambro.

"Revenigu hejmen! Mi deziras renkonti patrinon."

Plorkriantan min oni bategis...

Tiamaniere virinoj estis trompitaj per diversaj diroj aŭ forportitaj perforte kontarŭvole.

Mi aŭtoro deziras vin pripensi profunde. Kelkaj el vi pensus, ke tiuj virinoj fakte diziris monon kaj memvole iris kun logintoj, kvankam ili diras, ke ili estis tromplogitaj per 'mongajno'. Ĉu tio pravas? La trompitoj estis knabinoj de dekjaraj aĝoj samkiel vi. Kial tiutempe koreoj eŝ knabinoj de dekjaraj aĝoj vivis tiel malriŝaj, ke ili deziris 'monjannon'?

Ankoraŭfoje vi rememoru. En tiu tempo koreoj forprenitaj terurite vivis suferplenan vivon. Pro la graviĝo de la milito multaj viroj forrabitaj perforte al karbminejoj, fabrikoj, konstruejoj k.a. en Japanio. Preskaŭ ŝiuj familioj estis en suferiga vivo senigite je sia ŝeflaboranto. Tial do oni ne povas kritiki ilin, ke ili trompiĝis pro deziro al mangajno, ŝu ne?

(15) Venas dekoj da soldatoj tage

Senŝese venas soldatoj unu post alia. Iutage oni defivis min akcepti tri- aŭ kvardek soldatojn...

Unu eniris en la ŝambron, kaj jam post 4-5 minutoj la dua soldato senpacience bategis la pordon. Tiu kriis: rapudu! Tio ŝajnis kvazaŭ ili pisis en necesejo.

Kiom doloriga kaj turmenta! Kaj se ni petegis jam lasi nin, kolerema soldato insultis kaj batis nin per la tuta forto, dirante, "Vi, estante kore P (elp. pi) aŭdacas tion diri!" Ili ne konsideris nin kiel homoj.

Oni devigis min akcepti 20-30 soldatojn en tago. Jam je la tria soldato la korpo netolereble doloris. Kaj tial mi komencis fumi opion, kiun mi ricevis de ŝinoj, por tiel liberiĝo de la sufero..."

La konsolejon administris la armeo, kaj tial diversaj reguloj estis difinitaj fare de la armeo.

Oni difinis ekzemple, ke pago por unu horo estu unu eno kaj duono. Tamen efektive unu soldato ne okupis unu horon, sed post 4-5 minutoj jam venis alia, ŝar multaj atendis en vico.

La soldatoj pagis, sed la monon prenis la administranto; oni subtrahis pagon por manĝo, aliaj vivbezonoj, medikamentoj por venereaj malsonoj kaj repago de ŝuldo. Nur la reston la virinoj ricevis.

Inter virinoj estis tiuj, kiuj ne ricevis eŝ unu senon1). Krome la ricevita mono estis en armeaj biletoj, kiuj fariĝis senvaloraj paperpecoj je la japana malvenko de la milito.

La regularo fiksis horon iri la konsolejon laŭ klaso de armeanoj: soldato, suboficiro, oficiro kaj tiel plu. (En la okazo de terarmeo, desupre; ŝefgeneralo, kolonelo, subkolonelo, ŝefleŭtenanto, leŭtenanto, subleŭtenanto, serĝento, kvinestro, supera soldato, unuaklasa soldato, duaklasa soldato.) en alia loko oni difinis semajntagojn al respektivaj trupoj.

Ekzistis alia rgulo, ke la viroj nepre uzu kondomon. antaŭ ol iri al konsolejo la soldatoj ricevis kondomon de sia trupo. (En la terarmeo la kondomo surhavis literojn "brave ataku!" kun simbolmarko de la terarmeo. Ĝin oni donis ne por tio, ke la virinoj ne gravediĝu, sed por tio, ke soldatoj ne ricevu venereajn malsanojn. Por la sano de soldatoj oni liveris ĝin.)

En fakto multaj virinoj suferis gonoreon aŭ sifilison. Foje oni kuracis sifilison per injekto de medikamento namata "Numero 606", sed alifoje grane malsanajan virinon oni ienforkundikis kaj ili "malaperis". Kiel rilate al la soldatoj? Estas facile komprenible, ke ne malmultaj infektiĝis per venereajmalsanoj. Se oni trovis seksan malsonaon ŝe soldato, li ne povis plu promociiĝi al pli alta rango, aŭ puniĝis en armea karcero.

De la komenco la konsolejo havis celon preventi seksajn malsanojn je la armeanoj. La armeo timis, ke la malsanoj disvastiĝos inter la soldatoj. Se multiĝos malsanaj soldatoj, la batalforto malpliiĝos.

La armeo organizis ŝiusemajnan ekzamenon pri la "konsolfirinoj" por preventi seksajn malsanojn.

En trupo estis militkuracistoj kaj flegistosoldatoj, kiuj koracis kaj flegis malsanulojn. Ili faris liston, en kiu ili skribis la rezulton, kaj ĝin oni sciigis al la soldatoj: "Ne vizitu tiujn virinojn, kiuj montriĝis malsanaj per ekzameno."

Estis "konsolvirino", kiu farigsi graveda. Kim Jeongŝi memoras virinon en la sama konsolejo, nomata Ĵunko, kiu gravediĝis.

La militistoj ne estis zorgema pri la gravedulino. Post kiam ŝi naskis, oficiro ien forkondukis ŝin kaj la infanon. Ninion plu ni aŭdis pri ŝi.

Estis kazoj naskado. Inter virinoj senditaj al Birmo estis tiuj, kiuj devis vagi kun sia bebo surdorse por fuĝi el atakoj, tuj antaŭ la malvenko de Japanio. Iuj aliaj, estante grvedaj, estis feliŝe protektitaj de alianca Armearo.

1)

"Sen" estis unu el la unuoj de tiama japana mono.