Artefarita lingvo ?
Unu el nuntempaj plej multe vendataj libroj de Graham Hancock, "Fingropremajxoj de la Dioj" prezentas por ni interesan aserton de Ivan Guzman de Rojas, bolivia komputila sciencisto en la 1980-aj, ke ajmara lingvo, uzata de lokaj indianoj en Bolivio, ne nur estas plej malnova en la mondo, sed ankaw havas eblecon esti bone elpensita planlingvo. Law li tio estas rigide konstruita kaj senambigua al vastigita penso, ne supozebla en ordinara `organa' parolo. Tiu cxi artefarita kaj alte organizita strukturo signifas, ke ajmara lingvo povas esti facile transformebla en komputilan algoritmon por interpreti unu lingvon en alian. "La ajmara algoritmo estas uzita kiel ponto-lingvo. La lingvo de originala dokumento estas tradukita en ajmaran, kaj poste en iu ajn nombro de liaj lingvoj."
Nanba Sgxozi
Okaze de la Kongreso de Japanaj Esperantistoj en Hirosxima, la komitato donacis al ni libron "Gvidlibro pri Vojagxo en HIROSxIMA." Gxi estas denovigita de antaw kelkaj jaroj eldonita brosxuro, kaj mirinde bele renaskigxas kaj aspekte kaj enhave. Oni sentos malesperigxon se li acxetos gxin kun ekspekto kiel turistan gvidlibron. El gxi oni sentos fortan senton kaj volon de la tuta urbo, ke neniam ripetigxu la tragedio en la mondo.
Dum la Monda Konferenco kontraw Atom- kaj Hidrogen-Bomboj, kiu fermis sin gxuste antaw la Kongreso, mi acxetis alian libron "HIROSHIMA HANDBOOK" eldonita kaj kompilita de Porpacaj Interpretistoj en Hirosxima. Gxi estas skribita ambaw en la japana kaj la angla, kaj kiam ni konsideras, kiel ofte ni apogas al la angla por traduki aw interpreti certajn vortojn, precipe pri propraj nomoj en latina literado, gxi estas ege utila ankaw por ni esperantistoj.
Nanba Sgxozi
Farbo libas japanajn infanojn al filipinaj
En nordorienta parto de la kvartalo #ootoo en Osaka, cxi-awtune estas okazigita "Festivalo de Bonfarto" iniciatita de individuoj, sociaj grupoj kiel laboristaj sindikatoj, konsumkooperativo, kaj aro da civitanaj institucioj de socia bono cxekape, kaj vokas entute 16 mil partoprenantojn.
La lokon disponigas tiuj institucioj, t.e. infanvartejo kaj vertejo de sucxinfanoj, ambaw por laborantaj gepatroj, domo de infanoj, domo de mensaj hadikapuloj-junuloj, komuna laborejo por handikapuloj, domo de maljunuloj, domo de gelernantoj postlerneja vivo, kaj hospitalo.
Tie, ekzemple en la korto de la infanvartejo, estas instalita provizora scenejo, sur kiu law programo ludas muzika bando de lernantoj el najbara mezlernejo, geknaboj el la domo de gelernantoj, skecxaj grupoj kaj ankaw profesia(j) muzikisto(j), unuvorte diversaj amuzajxoj montrigxas. Cxar la scenejo estas ne suficxa por la tua programo, estas instalita dua scenejo malpli granda, kaj ankaw tio vokas spektantojn.
En tiu cxi jaro, la devizo de la festivalo estas:
20 jarojn ni marsxosx kun loka popolo. Brilu cxies vivo!
Kaj la sloganoj estas:
(1) Lasu neniun soleca!
(2) Ni celu nuligon de la nukleaj armiloj, kaj defendu la konstitucion de Paco!
(3) Pli ricxan oficialan socian sekurecon, eblan pro protekti cxiujn!
Law la devizo kaj la sloganoj, la lokon oni dividas en forumoj law temoj: Bonfarto, Paco, Vigla Vivo, Sano, Junuloj, Internacia Jaro de Handikapuloj, kaj Vivtenado, el kiuj ankaw mi volontulas por la Forumo de Paco, kie ni arangxos tabulojn pri nukleaj armiloj, pri la problemoj de Okinava kaj la milita alianco inter Japanio kaj Usono, preparos angulon por montri "internet" sur kiu ni konektos kun adresoj pri paco kaj bonfarto.
Pro ke subvencioj el al municipoj absolute mankas por administri tiujn instituciojn, gepatroj de la infanoj kaj handikapuloj, tie zorgataj malfermas budojn por vendi frititajn nudelon, rostitajn sepiojn, rostitajn kolbasojn, bieron, sukon, kafon, kukon membakitan, unuvorte abundajn specojn da mangxajxoj kaj trinkajxoj, kiuj kontentigas stomakojn de la partoprenantoj. Vere Osaka estas tradicia urbo de gastronomo. Ankaw oni arangxas pulan bazaron kolektante objektojn el simpatiaj civitanoj.
Mi skizis pri la festivalo, tamen tio estis duono de tio, kion mi intencas raporti al vi cxi tie. Nu, awdu min plu.
En la vestiblo antaw la cxambro por Internacia Kunsido de la Monda Konterenco kontraw Atom- kaj Hidrogen-Bomboj, S-ino Corazon Valdez Fabros el Filipinio arangxis por vendi kelkalkajn ajxojn kun mencio, ke ilin faris filipinaj malricxuloj.
Poste mi havis sxancon interparoli kun sxi, al kiu mi rakontis supran eventon kaj proponis cxu ni en la Festivalo de Bonfarto povos kontribui por filipina popolo. Sxi sugestis, ke trovigxas pluraj infanoj, al kiuj mankas farbo, kiun ili uzas por ilia desegnado okaze de la Ondo de Paco. Kia oportuno, ke mi apartenas al la Forumo de Paco en la Festivalo! Kvankam ni neniam estas ricxaj, kolekti farbon kaj aliajn pentrilojn ne estas malfacile por ni.
Tiel la preparkomitato de la Festivalo, kiel tio de la Forumo estis arangxita jam de Majo, kaj post reveno al Osaka, mi proponis en ambaw komitatoj kampanjon por kolekti farbon por filipinaj infanoj, kaj ili decidis apeli al la partoprenantoj la intencon. Samtempe ili volis fotojn pri filipinaj infanoj, kiuj desegnas por la Ondo de Paco, cxar la foto estas pli elokventa ol linio da literoj por apeli al la partoprenantoj. Kelkaj el la aktivuloj sciigis min, ke ili renkontis kun s-ino Corazon Fabros cxi tie en la kunsido kun sxi, preparita de laboreja packomitato.
Unu el ili montris al mi informilojn, eldonitajn antawe, el kiuj mi trovis artikolon pri sxia vizito al unu el la institucioj en 1989. Do mi ne bezonis longan klarigon pri la Festivalo, kiam mi proponis al sxi nian iniciaton! Cxiukaze sxi ne estis jam fremda cxi tie. Mi petis de s-ino Corazon Fabros fotojn, kaj sxi sendis al mi kelkajn. Nun la fotoj estas en procedo de plilargxigo. Baldaw oni pretigos imponan propagandan tabulon.
La gepatroj, kies infanoj aw idoj estas zorgataj en tiuj institucioj akceptis sur sin la taskon de propagando por la Festivalo. Ili distribuis afisxojn en cxiujn pordojn cxirkawaj. Sur la afisxo estas skribite, ke ni kolektas farbon, penikojn, psxtelojn, paperfoliojn kaj ankaw monon por acxeti ilin. La funkciuloj por la Festivalo estas multe agititaj je nove naskita laboro por internacia soldareco.
Baldaw, en la 17-a de Novembro, ni havos la Festivalon. Ankaw mi estas ekscitita, kiom da paroprenantoj respondos al nia alvoko.
Nanba Sgxozi
Intervjuo al Dao Ahn Kha
la awtoro de
"Ho Chi Minh, legendo en realo"
H.H. - Kara poeto, la apero de la el-esperanta letero de Felician Olivan kiel preludo al via kvin-cxapitra poemo, jxus reeldonita de la Liteatura Eldonejo, vekis grandan intereson cxe la vjetnamaj gesamideanoj. Cxu vi volas riveli al mi la kialon de tiu kurioza evento litereatura ?
D.A.K. - Temas ne pri la tuto sed nur ekstrakto de la letero, kiun mi tradukis en la nacilingvon por la utiligo. Felician Oliva mem spontanee donis al gxi la karakteron de proza poemo rilata la la morto de Ho Chi Minh. Nur sekve mi trovis gxin tawga por preludi mian nov-tipan epopeon. Vi scias, ke Lu Huy Nguyen, la direktoro de la Literatura Eldonejo, kaj Thuy Toan, gxia vic-direktoro, ili mem kiel peotoj plene aprobis mian iniciativon.
H.H. - Rara kazo en nia literaturo. Sincerdire, mi mem kortusxigxis legante la emociajn vortojn de tiu Preludo.
D.A.K. - Des pli kortusxige, kiam la belaj vortoj venas de la busxo de eksterlanda samideano. Cetere, la fakto elmontras, ke la bildo de Ho Chi Minh kusxas ne nur en la koroj de la vjetnamaj popolanoj, sed ankoraw en tiuj de la honestuloj tra la mondo.
H.H. - Mi krome rimarkas, ke sub la rubriko de la sama awtoro , oni menciis i.a. serion da viaj verkoj en Esperanto. Tio signifas bonan taksadon je la rolo de la internacia lingvo en Literaturo.
D.A.K. - Kelkaj miaj kolegoj scias, ke mi ofte faras versojn en ambaw lingvoj : la nacia kaj la internacia. En cxia kazo, mi klopodas fakte elmontri la altan kulturnivelon de Esperanto. Per cxi tiu faro, mi ankoraw volas esprimi la konumajn dankosentojn de la vjetnamaj gesamideanoj je la memoro de la "Hispana volontulo en la vico de la Naciliberiga Frondo de Suda Vjetnamio" - tiel kiel li mem notis sub sia subskribo, kaj awtentike, cxar en la jaro 1969 la NLF de SV rekonis lin "Honora Internacia Batalando."
H.H. - Dankon pro via klarigo. Tio estas unu el la plej persvadaj propagantoj por Esperanto.
D.A.K. - Sxajnas al mi, ke cxiuj miaj laboroj por Esperanto kaj same cxies aliaj signifas sian meritoplenan influon sur nia mondo.
Hong Hac
Awstrio - gxia aktuala situacio
VIENO, la 28-an de sep. 1996
Estimata samideano Nanba,sugestite pro via karto mi, kvankam en strecxa tempo, mi provas doni al vi koncizan superrigardon pri la aktuala situacio de nia lando.
La plej tikla afero cxe ni nun estas la demando pri la stato de nia newtraleco. La 15-an de majo de 1955 la tiama Awstra registaro interkonsentis kun la tiel nomataj aliancitaj sxtatoj (Francio, Grand-Britio, Rusio kaj Usono) ke Awstrio "akceptus newtralan statuson law la modelo de Svisio. La 26-an de oktobro de la sama jaro okazis la ratifiko de la kontrakto kiu redonis al nia lando sian suverenecon kaj sendependecon.
Dum jardekoj tiu newtrala politiko bone servis al la interesoj de nia popolo kiu povis vivi en paco sen timo je akuta konflikto kun siaj najbaroj. La newtraleco gxuis kaj ankoraw gxuas grandan estimon inter nia popolo. Sed gxi estas granda obstaklo por la grandaj monopolkapitalistaj entreprenoj. Dum la ekzisto de Soveta Unio neniu kuragxis tusxi la aferon, sed kun la disrompigxo de tiu grandpotenco la vento favoras por la monopolistoj.
Liaj lakeoj, nomitaj politikistoj, obee devas detrui la newtralan statuson de nia sxtato, spite la konsciencon pri la estimo flanke de majoritato favore al gxi. Pro tio pasxon post pasxo ili preparas la popolon helpe de adaptitaj amaskomunikiloj por ekkoni la arkaikecon de tiu restajxo el pasinta tempo de malvarma milito kaj ke la plej favora por nia sekureco estus la mambrigxo al la nordatlantika pakto. Kvankam jam dum jaroj oni malrespektis la konstitucion kaj permesis al la trupoj de tiu pakto movigojn inter niaj limoj (dum la golfa milito samkiel dum la balkana krizo). Al la lasta konflikto niaj politikistoj ecx sendis "Helptrupojn" al Bosnio en kadro de IFOR, nomante gxin humanisman intervenon.
La 12-an de junio de 1994 triumfis la kapitalo post intensega cerbolavado kaj mensogkampanjo kiam 69% de nia popolo vocxdonis favore al membrigxo al la komuna merkato de Ewropo, nun du jaroj post la vocxdono kaj unu kaj duonjaron post plenumo de la aligxo majoritato de nia popolo favoras al plej rapida eliro de tiu organizacio. Kiel ofte mi awdis la kritikon, ke mi estus postigxinta kaj bremsulo de progreso, kiam mi levis mian avertan vocxon, kaj nun? Bedawrinde mi pravis, ecx tro maltroigis, la sekvoj de tiu pasxo estas doloriga por plejparto de nia popolo. Spite la mensogoj de niaj politikistoj la salajroj malkreskis, la maldungo akiras dimensiojn de la kvindekaj jaroj, la socialaj instalajxoj estas dekonstruataj, tra la nuntempe tro grandaj masxoj de la sociala reto tro multaj falas en abismon, nur por plenumi la mastri>tajn direktivojn por la komuna Ewropa monunuo EURO. Tion ne nur sentas nia popolo, sed ankaw la ceteraj Ewropanoj. En kelkaj landoj jam okazis protestoj, kiel en Francio, en aliaj bedawrinde ne. Tiuj, kiuj ankoraw estas dungitaj, kiel mi, estas devigataj labori 50-horojn aw pli semajne kaj jam oni parolas pri regula sabata laboro. La maljunuloj devas labori pli longe por akiri la rajton je jubilo por poste ricevi pli malaltan emeritan monon. Kiam mi awdas la Ewropajn politikistojn paroli pri rimedoj kontraw senlaboreco, mi sentas nawzon kaj abomenon je tia perfido. Sendu la senlaborulojn al milito kaj vi ne plu devas nutri ilin, sxajnas esti la devizo.
Revenante al la temo de newtraleco mi devas aldoni, ke dum la antawelektaj kampanjoj en la komenco la politikistoj promesis, ke la newtraleco restos firma, ankaw en kazo de membrigo oni ne tusxus la fundamentojn de gxi. Ni povos esti neutrala en la merkato. Sed kiu konas la konstitucion de nia lando, kiu ja bazigxas sur la kontrakto de 1955, scias, ke tio tute ne eblus, cxar la koncernaj artikoloj de tiu kontrakto ne estas permesata al nia sxtato ligi sin kun militcelaj aw ekonomiaj Unioj, en kiu ankaw membrus Germanio.
Post iom da tempo la terminologio de la politikaj lakeoj sxangxigxis. Ni eniros neutrale en la merkaton. Kompreneble, mi ankaw povas eniri seke en akvon. Niaj politikistoj surgenue pilgrimis al Bruselo por ke nia lando estu akceptata de la merkato. Same sendigne ili nun pilgrimas la S-ro Clinton en Vasxintono por ricevi postenojn en NATO.Konforme al la reguloj de libera merkato nia sxtato vendis preskaw cxiujn naciajn entreprenojn, kiuj nun trovigxas en la ungoj de la omnipotentaj monopoloj. Atendante tramon en Haltejo cxe Danubo maljunulo diris al mi rigardante sxipon de germana entrepreno, kiu pasintjare ankotaw navegetis sub Awstra flago, tuto estas forvendita, tuto en germana mano, kiel en 1938...
Salutas vin pacamike
Quietensky Ernst
Kumaki Hideo
Jena artikolo estis prezintita serie en kvar numeroj de la 27a de julio gxis la 17a de awgusto en la semajna cxe>lingva gazeto, Znojmske listgx, pere de mia amiko Jaromir Polak, cxefredaktoro de la gazeto.KUMAKI Hideo
1. Kun granda danko salutas vin
cxe unuavide rigardante vastan, rikoltricxan ebenajxon de Znojmo kaj Prosimerice mi konvinkigxis, kial la logxantaro havas vastan animon kaj ricxan koron kiel ebenajxo. Kaj mia hipotezo estis atestita de multaj bonanimaj, honestaj kaj humilaj logxantoj.
Jam pasis 10 tagoj de kiam mi venis al Prago, kie pli ol 2 900 esperantistoj el la tuta mondo kolektigxis, kaj intersxangxis amikecon kaj solidarecon unu kun alia. Precipe cxe>aj esperantistoj montris nin diversmaniere sian bonanimecon. Mi devas diri specialan dankon al vi cxiuj, cxar pro la bongusteco de via biero kaj vino mia lango glate movigxis kaj povis plenumi mian taskon kun plena kontento en la kongreso.
Kiam mi staris cxe la stacio de Prago estis tute izolita, tamen nun mi diversloke havas amikojn - ne nur esperantistajn sed ankaw neesperantistajn.
Antaw 40 jaroj mia antawulo nomata Kei KURISU vojagxis Znojmon kaj du tagojn restinte tie prelegis pri japana literaturo. Kaj okaze de la 81a Universala Esperanta Kongreso li verkis libron, "Co mi dala ceska literatura (Kion donis min cxe>a literaturo)". Se vi havus okazon bonvolu nepre legi gxin. Mi ankaw kun multe da danko promesas vin cxiujn raporti kun temoj "Diferenco kaj komuneco pri kulturo de Oriento kaj Okcidento" kaj "Cxu vi povas mone kalkuli la profundan amikecon?" "Oni diras, ke mi estas la dua japana vizitanto al via urbo, tamen, mi klopodos venigi multajn japanajn vizitantojn al via helega loko kaj amikecoplena urbo, kaj niaflanke ankaw bonvenigos vojagxantojn de via urbo Znojmo. Kaj mi farigxos ponto de la internacia amikeco de la ambaw landoj.
2. Kiel vivas
Kiel vivas, kiel laboras mia longdawra korespnda amiko depost la sxangxigxo de socia sistemo? Tio estas unu grava kawzo, ke mi iom longe restadas en Cxe>a Lando antaw kaj post la Universala Kongreso de Esperanto en Prago.
Longa suferplena vivo pro senlaboraj tagoj dum ses jaroj mia amiko supozeble jam ne povas kredi homojn pro la sxangxigxo krom kelkajn intimajn homojn kiel mi en la knabaj tagoj post la renverso de vidpunkto pri valoroj en 15a de awgusto, 1945. (Tiam mi estis militisma knabo pro instruo de la japana militista regpotenco.)
Kiam mi revidis lin, mia antawjugxo iom malbona tute malaperis. Li iom maljunigxis kompreneble kiel mi, tamen restas gaja animo, vigla aktiveco pli fortikigxinta ol antawe.
En Prago, en la urbo Znojmo kaj precipe en Prosimerice mi vidis, ke homoj klopodas plu bonigi siajn vivojn per propraj manoj kvazaw ili fieras, ke ili perdis neniom da kuragxo antawenmarsxi dum ili posedas grandan teron kaj ricxan rikolton. Mi vidis homojn en Prosimerice, kiuj gardas bonajn havajxojn heredintajn de la antawa sistemo kiel iliaj prepatroj gardadis kaj restigis al idoj kastelon Karlstejn dum mil jaroj. Mi estis emociita, ke en Prosimerice estas grave gardata zorgado al etuloj en la vartejo, al la komuna domo por maljunuloj kaj al klerigado en la kultura domo.
Kiamaniere konservi difinitan enspezon de kamparanoj en ripoza sezono estas grava temo ankaw en nia lando, tamen longe pasis ekde kiam la japanaj agrokooperativoj farigxis subkontraktanto de monopolaj kapitaloj kaj malaperis la tradicia spirito. En Prosimerice ankoraw vigle vivas la spirito de reciproka helpado, ecx se ne cxio glate iras kaj malfacilajxoj staras antaw deziroj de logxantaro.
Malgraw tio senlaca gvido de la urbestro, kiu staras cxe bonvolo de logxantoj nepre solvos bonorde cxion.
Tagmeze la 29an mi vizitis s-ron Jan Kuritka, la urbestro de Prosimerice per konduko de ges-roj Polak, cxefredakcio de Znojemske listgx.
Dika korpo kaj forta manpremo kaj la rideto en plena vizagxo montris la aktivecon al urbanoj plenumi sian taskon.
Rigardante la figuron de la urbestro mi tuj rememoris la rakonton de knabino, Hisa en fabelo farita de verkisto R. Saitoo kun desegnajxoj faritaj de Cxihiro IWASAKI.
Hisa estis hezitema, neparolema knabino kaj cxiuokaze postsekvis al siaj kolegoj. Kiam sxi estis vundita por helpi la bebon de najbarulo, nur parolis al sia patrino tiel, ke sxi estis mordita de hundo. Kiam sxi oferis sian vivon por helpi infaneton falintan en riveron superakvigxantan, kaj homoj eksciis la veron nur post sia morto.
Gvidate de la urbestro mi vidis urban domon, komunan tombejon ornamitan de diversaj floroj, infanvartejon, lernejon kaj komunan domon por maljunuloj.
Mi estis treege emociita kiam mi detale observis la internon de la domo.
En nia lando ankaw estas multaj komunaj domoj por maljunuloj, sed cxiuokaze ili farigxas lokoj por ricxaj maljunuloj.
Mi deantawe opinias ke komuna domo por maljunuloj devas esti konstruita proksime de urbo, apud vartejo por infanetoj kaj lernejoj. Kaj devas esti, ke maljunuloj povas dawrigi saman vivtenadon kiel gxistiaman.
En la komuna domo de maljunuloj de Prosimerice miaj cxiuj opinioj estis efektivigitaj. Law la klarigo de la urbestro, la konstruo de la domo estis interrompita en konfuzaj tagoj de la sociorda sxangxigxo. Tamen nun en bela figuro de la domo maljunuloj gxuas cxiujn tagojn en abundaj diverskoloraj floroj. kiuj kvazaw montras iliajn ricxhavajn vivhistoriojn. Samtempe mi sentis fortan gvidantecon de la urbestro, kiu cxiam ajn devas plenumi unuan celon, ecx se tero kaj cxielo estus renversata.
En mia logxkvartalo trovigxas pli ol 15 000 da homoj kaj ankoraw ne estas komuna domo por maljunuloj. Niaj aktivuloj baldaw okazigos trian petkampanjon por la efektivigo.
Certe mia raporto kurakgxigos ilin.
3. Refoje dankegon al vi!
Permesu min diri kelkajn vortojn pere de la gazeto Znojjmeke listgx.
Mi dum pli ol duonon da monato pasigis tempon en Prago, Znojmo kaj Prosimerce. Diversloke mi vidis viajn vivojn, awskultis opiniojn kaj konsentis, ke via klopodo pace vivi kun ricxa animo estas tute sama al japanoj, logxantaj en orienta tero je kelkmil-kilometra distanco. Awgusto por ni japanoj estas speciala monato por profunde pripensi mondpacon. En cxi-okazo mi komunikas al vi pacaman animon de multaj japanoj, kiuj klopodas neniigi nuklearmilojn, kiuj masakrus homaron.
Fine mi elkore dankas al vi, cxiuj urbanoj, kunlaborantojn de mia vojagxo. Precipe mi kore dankas al la urbestro de Znojmo, kiu intervjuis min en okupata laboro. Mi iam revizitos vian urbon, gxis tiam adiaw. Koran Dankon!
La stelo de knabino Hisa
Saitoo Rjuusuke
Antaw multaj multaj jaroj knabino Hisa logxis en nordorienta vilagxo de Japanio.
Sxi estis 10 aw 11-jara tiel neparolema kaj hezitema, ke, kiam sxiaj kolegoj vizitis amikojn, sxi sekvis ilin plej laste kaj sidigxis.
En iu tago Hisa revenis kun vunditaj cxe sxultroj kaj piedoj. Surprizita patrino tuj ungventis sxian korpon kaj diris kolere: "Kio okazis por vi?" Hisa pardonpete respondis, "Mi estis mordita de hundo."
En la momento alvenis najbara patrino kun sia bebo, kaj diris, "Dank'al Hisa mia bebo savigxis. Granda sovagxa hundo atakis mian bebon dum gxi rampis. Se Hisa ne estus defendinta la bebon, kovrante lin per sia korpo, gxi pereigxis. Nenia vorto estas krom `dankon', `dankegon'al Hisa." Sxi estis tia neparolema knabino.
En iu somero pluvegis. Riverakvo proksimigxis al la supra nivelo de digo kun bruego. Homoj staris rigardi la fluegon. Sekvantan matenon pluvetis. Vilagxanoj iris al siaj rizkampoj, kaj trovis knabeton Masakicxi, tute trempite, ploranta apud la riverbordo. Li falis en la riveron. Li, ankoraw ne parolpova, diris plorante nur "Hisa! Hisa!"
Patro de Masakicxi kun kolero protestis al la patrino de Hisa.
"Hisa faligis Masacxjon, etan knabon en akvofluegon. Se li estus mortinta, kiamaniere vi rekompencus min?"
Patrino de Hisa nur ripetis paedonon al la patro de Masakicxi.
Tamen Hisa ne estis hejme. Sxi frumatene iris por falcxi herbojn en kamparo, por cxevalaj nutrajxoj.
Venis vespero, sekvis nokto. Tamen Hisa ankoraw ne revenis.
Cxiuj vilagxanoj komencis sercxi sxin portante torcxojn, tamen neniu povis trovi sxin.
..................
Profunde en nokto la patrino de Maskicxi finfine povis awskulti el sia ido, ke li estis savita de Hisa.
..................
Law beba balbuto de Masakicxi vilagxanoj eksciis, ke Hisa elsavis Masakicxi el furioza fluego, tamen sxi subakvigxis.
Tutan nokton, portante torcxojn vilagxanaoj sercxadis Hisa. Dawris la sercxado dun 3-4 tagoj, sed neniu sukcesis trovi sxin.
..................
Post la pluvego sur la orienta cxielo aperis pale brila steleto. Rigardante gxin la vilagxanoj baldaw komencis diri inter si, Ho, cxi vespere brilas denove la stelo de Hisa!"
Jen estas komento aldonita de R. Saitoo al la rakonto de Hisa.
Lampiroj briletas kvazaw ili spiras sur malsekaj folioj. Se iu provas kapti lampirojn, ili tuj falas akven.
Lampiroj en cxielo estas steloj pale palpebrumantaj kaj homoj rigardas ilin supren.
Hisa estas malforta kaj maldika kiel lampiro. La orela tradicio rakontas, kial Hisa falis riveron kaj estis forfluita. Ja admirindaj estas tiuj, kiuj krie diras, ke ni devas defendi etajn vivojn, helpi malhelpulojn, ecx kun kosto de sia vivo. Sed estas ankaw homoj, kiuj senvorte iras saman vojon, mem ne estas fortaj, kaj sxajne hezitemaj kaj rugxigxemaj. Tiaj homoj al mi brilas steloj. Ili dawrigas marsxon, ecx se la vojo direktas sin al morto, kiam kriegantoj elcxerpigxas kaj cxesas marsxadon.
Nun ja estas tempo, kiam ni devas kriegi. Tamen mi elkore deziras, ke en cxies koro cxiam estu brila stelo, kiu donas fortan animon.
S-ino IWASAKI Cxihiro admirinde desegnis mildan koron de Hisa kvazaw briletanta stelo. Mi elkore esperas al cxiuj geknaboj, cxe iliaj brustoj brilu la stelo por cxiam. 0109
Mi donacis la bildlibron de La Stelo de Knabino Hisa kun esperanta traduko al la estro de la urbeto Prosimerice, kun situas en Cxe>a Respubliko proksime al la landlimo de Austrio. Bonvolu atenti sekvantan numeron de la Verda Kolombo, en kiu mi raportos pri la vivo de homoj en la urbeto Prosimerice.
KUMAKI Hideo
Dobrichovice 1996-09-16
Tre estimata samideano, hodiaw mi ricevis de vi la numeron 137 de La Verda Kolombo, pri kio mi kore dankas. Precipe gxi estas valora por mi pro la artikolo pri AUM-sxinrikjo, cxar mi okupigxas pri novaj religioj en Japanio, pri kiuj mi nun preparas cxe>lingvan verkon, kies partoj estos:1. La tradiciaj japanaj religioj (inter kiujn mi kalkulas ne nur la origine japanan Sxintoismon, sed cxiujn, kiuj venis en Japanio antaw pli ol 150 jaroj, do ankaw Budhismon kaj Kristanismon.
2. Novaj religioj en Japanio. Cxi tiu parto havos 4 cxapitrojn: Sxinto-devenaj, budha-devenaj, kristana-devenaj kaj la ceteraj.3. Oomoto. Pli proksima priskribo de ununura japana nova religio, kiun mi havis sxancon persone ekkoni kaj tie fotografi - kiel specimenon de unu el multaj novaj sxintodevenaj religioj.
Kvankam mi hodiaw tralegis la artikolon en via periodajxo nur suprajxe, mi
trovis en gxi kelkajn informojn, kiujn mi gxis nun ne sciis, tial gxi estas
por mi vere utiligega.
(Linioj preterlasite)
Do, ankorawfoje mi tutkore dankas al vi por la gazeto, deziras al vi firman sanon kaj cxion nur bonan kaj amike salutas vin,
Petro CHRDLE
Havano, 96-08-30
Estimata S-ro Kurita Kimiaki!
Dankon pro la sendado de la Verda Kolombo.(N-ro 129 gxis 136)
En N-ro 134 vi publikis mian leteron. La revuo estas tre interesa; ankaw mi legis artikolojn de germana amiko Detlev Blanke kaj mi gxojas pro tio. Denove mi dankas al vi pro via atento kaj deziras al la revuo multajn sukcesojn plu.Gxis